បើកសន្និបាតយុត្តិធម៌ឆ្នាំ២០២៥៖ ដាក់គោលដៅថ្មីឆ្នាំ២០២៦ ខណៈសង្គមរង់ចាំ “លទ្ធផលពិត” មិនមែនត្រឹមពាក្យសន្យា

(ភ្នំពេញ)៖ នៅព្រឹកថ្ងៃទី២៥ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៦ ព្រឹត្តិការណ៍សំខាន់មួយក្នុងវិស័យយុត្តិធម៌កម្ពុជា បានចាប់ផ្តើមឡើងជាផ្លូវការ ក្រោមអធិបតីភាពដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់របស់ ឯកឧត្ដមឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី កើត រិទ្ធ រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងយុត្តិធម៌ ក្នុងពិធីបើកសន្និបាតបូកសរុបលទ្ធផលការងារវិស័យយុត្តិធម៌ឆ្នាំ២០២៥ និងកំណត់ទិសដៅការងារអាទិភាពសម្រាប់ឆ្នាំ២០២៦។

សន្និបាតនេះ បានប្រមូលផ្តុំមន្ត្រីជាន់ខ្ពស់ជាច្រើន រួមមាន ឯកឧត្ដម ជីវ កេង និងឯកឧត្ដម ជា លាង ព្រមទាំងតំណាងពីស្ថាប័នតុលាការ អង្គភាពអនុវត្តច្បាប់ និងភាគីពាក់ព័ន្ធប្រមាណជាង ៥០០ នាក់ ដែលបង្ហាញពីការប្តេជ្ញាចិត្តរួមក្នុងការកែលម្អប្រព័ន្ធយុត្តិធម៌ជាតិ។

ការរៀបចំសន្និបាតរយៈពេល២ថ្ងៃនេះ កើតឡើងនៅពេលដែលវិស័យយុត្តិធម៌កំពុងស្ថិតក្រោមសម្ពាធខ្លាំងពីសង្គម ដែលទាមទារឲ្យមានការកែលម្អប្រសិទ្ធភាព និងភាពជឿជាក់។ គោលបំណងសំខាន់គឺពិនិត្យឡើងវិញលទ្ធផលការងារឆ្នាំ២០២៥ កំណត់បញ្ហាប្រឈម និងដាក់ចេញយុទ្ធសាស្ត្រថ្មី ដើម្បីធានាសេវាយុត្តិធម៌មានគុណភាព ប្រសិទ្ធភាព និងអាចទុកចិត្តបាន។

របាយការណ៍សំខាន់ៗចំនួន៦ ត្រូវបានលើកឡើង ដោយផ្តោតលើការអនុវត្តន៍ប្រព័ន្ធតុលាការ ការពន្លឿនដោះស្រាយសំណុំរឿង ការត្រួតពិនិត្យភាពមិនប្រក្រតី ការគ្រប់គ្រងថវិកា បញ្ហារដ្ឋបាល និងការកែលម្អប្រព័ន្ធទិន្នន័យថ្កោលទោសជាតិ។ ប្រធានបទទាំងនេះត្រូវបានមើលឃើញថា ជាចំណុចស្នូលដែលតែងតែជាបញ្ហាដែលសង្គមបានលើកឡើងយូរមកហើយ។

លើសពីនេះ អង្គសន្និបាតក៏បានបើកវេទិកាពិភាក្សាលើបញ្ហាស្នូលចំនួន៣ រួមមាន សុពលភាពកិច្ចសន្យាអចលនវត្ថុ ការអនុវត្តដោយបង្ខំ និងវិន័យអង្គចៅក្រម ដែលជាបញ្ហាជាក់ស្តែងកំពុងកើតមានជាញឹកញាប់ក្នុងការអនុវត្តច្បាប់។

ទោះជាយ៉ាងណា ចំណុចដែលទាក់ទាញការចាប់អារម្មណ៍ពីសាធារណជន មិនមែនស្ថិតត្រឹមតែការពិភាក្សាឬការបង្ហាញរបាយការណ៍នោះទេ ប៉ុន្តែស្ថិតនៅលើសំណួរដ៏សំខាន់មួយ៖ តើអ្វីនឹងផ្លាស់ប្តូរពិតប្រាកដបន្ទាប់ពីសន្និបាតនេះ?

ការដាក់ចេញសេចក្តីសម្រេចចិត្ត គឺជាជំហានដំបូងប៉ុណ្ណោះ ខណៈដែលការអនុវត្តឲ្យមានប្រសិទ្ធភាព មានតម្លាភាព និងអាចវាស់វែងបាន នឹងក្លាយជាចំណុចសម្រេចថា តើប្រព័ន្ធយុត្តិធម៌អាចស្ដារជំនឿរបស់ប្រជាពលរដ្ឋវិញបានឬអត់។

នៅក្នុងបរិបទដែលសង្គមកាន់តែទាមទារសមភាព និងយុត្តិធម៌ សន្និបាតនេះត្រូវបានមើលឃើញថា ជាចំណុចចាប់ផ្តើមថ្មីសម្រាប់ការកែទម្រង់ជាក់ស្តែង មិនត្រឹមតែសម្ដែងឆន្ទៈនយោបាយ ប៉ុន្តែត្រូវបម្លែងទៅជាលទ្ធផលដែលអាចប៉ះពាល់ជាក់ស្តែងដល់ជីវិតប្រជាពលរដ្ឋ។

បើគ្មានការអនុវត្តជាក់ស្តែងនោះទេ សន្និបាតនេះអាចនឹងនៅត្រឹមជាវេទិកាពិភាក្សាដដែល ខណៈដែលសំណួររបស់សង្គមនៅតែបន្ត៖ “ពេលណា នឹងឃើញការផ្លាស់ប្តូរពិតប្រាកដ?”៕